Moc i wielkość

Jeśli wierzysz w jakąś ideę, staje się ona częścią ciebie. Jesteś tym, co myślisz. Jesteś tym, co pojąć zdołasz. Czym więcej myślisz, tym bardziej jesteś. A jeśli nie myślisz, to jesteś niczym.

Ciszę kocha tylko dojrzały. Samotność jest przyjemnością dla tych, którzy jej pragną, i męką dla tych, co są do niej zmuszani. Rozumiejący nigdy nie będzie zrozumiany. I nie miej złudzeń – to co czynisz nigdy nie jest rozumiane – tylko chwalone lub ganione.

Spójrz na siebie i oceń to, czego dokonałaś. Pamiętaj, że w ostatecznym rozrachunku liczy się nie myśl, lecz obrócenie jej w czyn szlachetny.

Szczęściem jest móc wszystko, co chcemy, a wielkością chcieć wszystko, co możemy. Ludzka twarz jest piękna, gdy odbija się w niej determinacja a chociaż cel jakiś niewielki. Jedyna godna rzecz na świecie: twórczość, a szczyt twórczości to tworzenie siebie.

Nie jesteś odpowiedzialny za myśli, które do ciebie przychodzą, możesz jednak rozpoznać te złe i je odrzucić. Jakiekolwiek moce posiądziesz w dniach które nadejdą, strzeż się przemocy, fałszu i przymusu, bowiem fałsz truje tego, kto go używa, zanim pokona tego, przeciw komu go użyto.
 

Czy wiesz, co to jest indywidualność? To świadomość woli. Uświadomienie sobie, że ma się wolę i że można działać. Sławni ludzie dzielą się na tych, których świat nie chce zapomnieć i na tych, których nie jest w stanie. Talent robi to co może – geniusz robi to co musi. Czym będziesz Ty – wybieraj.

Zniewaga

Niektórzy są aż tak głupi, iż myślą, że może ich znieważyć kobieta. Co za różnica, o jaką kobietę idzie, ilu ma tragarzy lektyka, ilu kolczykami obciąża uszy, w jak obszernym fotelu spoczywa? Jeśli nie zdobędzie wiedzy i starannego wykształcenia, jest to bezmyślne i dzikie zwierzę, niezdolne powściągnąć namiętności.

 

Lucius Annaeus Seneca

Zawiść

Istnieje niewiele katastrof, które czynią nas bardziej nieszczęśliwymi niż domniemane lub prawdziwe szczęście innych, prawda? - zapytała podczas pierwszej rozmowy psychoterapeutka po wysłuchaniu jej historii.
Przytaknęła z zawstydzeniem. Zawiść jest dziwna. Na pewno nie jest tym samym co zazdrość. Zazdrość skierowana jest na cudze dobra lub właściwości, których jesteśmy pozbawieni. Zazdrościmy tym, którzy mają więcej niż my, mają coś, czego nie mamy, a chcielibyśmy mieć. Natomiast zawiść jest bardziej bezinteresowna. Zawiść najczęściej wcale nie chce posiadać. Ona tylko chce, aby ktoś inny czegoś nie posiadał. Chce mu to zabrać, zniszczyć lub przynajmniej zmniejszyć tego wartość lub znaczenie. Opętani zawiścią najbardziej pragniemy tego, aby ktoś coś utracił. I gdy tak się stanie, czujemy się lepiej. Nasze poczucie niższości, tęsknoty za tym, co ma druga osoba, lub po prostu uczucie złej woli wobec niej, staje się w ten sposób mniej dokuczliwe. Czujemy się natychmiast lepsi. Niektórzy zauważają, że to uczucie „lepszości” trwa w nich bardzo krótko. Potem przychodzi wstyd, następnie utrata szacunku, a w końcu nawet pogarda w stosunku do samego siebie.

J.L.Wiśniewski

Muszę

Muszę, nim umrę, znaleźć jakiś sposób wypowiedzenia tego co we mnie najistotniejsze, czego nigdy dotąd nie powiedziałem, a co nie jest ani miłością, ani nienawiścią, ani litością, ani pogardą, ale prawdziwym tchnieniem życia, nieokiełznanym i pochodzącym gdzieś z głębi, a wnoszącym w ludzkie życie bezkresną przestrzeń i przeraźliwą, beznamiętną siłę będącą czymś ponadludzkim...